Bezint eer gij begint

Helaas kopen veel mensen impulsief een kooivogel. Niet alleen het enorm populaire grasparkietje van geringe economische waarde, maar ook de papegaai die niet écht goedkoop in aanschaf is.
Om die reden wordt er aan een papegaai bijv. meer medische zorg besteed dan aan een ‘goedkoop’ grasparkietje. Als zo’n vogeltje ziek wordt, gaan slechts weinig mensen ermee naar een vogelspecialist omdat het immers voordeliger is een dood parkietje te vervangen door een nieuw beestje?

Het is eigenlijk jammer dat grasparkieten de poten onder hun eigen stoel vandaan hebben gezaagd.
Ze zijn nl. schattig om te zien, lief, vriendelijk, speels, intelligent, vrolijk en nog mooi ook!
Bovendien zijn ze gemakkelijk te kweken in gevangenschap.
Helaas komt het voor dat parkietjes en andere kromsnavels niet alleen worden gekweekt door gewetensvolle deskundige kwekers, maar ook door de zgn. ‘broodkwekers’ die soms zelfs (bewust of onbewust) kweken met zieke vogels of met vogels die drager zijn van een bepaalde erfelijke ziekte.
Het is ook betreurenswaardig dat er in heel veel dierenwinkels vogels worden aangeboden die daar onder erbarmelijke omstandigheden moeten ‘leven’… Hopend op een beter bestaan dat vaak nooit zal komen…

Papegaaien worden regelmatig gekocht door mensen die geen of te weinig verstand hebben van de verzorging en opvoeding van deze vogels. Men realiseert zich niet dat men met een papegaai een vogel in huis haalt die de intelligentie heeft van een 4-jarig kind. Gaat het mis met de opvoeding, dan ontstaan en allerlei gedragsproblemen, zoals schreeuwen, bijten, veren plukken, enz. waardoor de vogel als een ‘lastig vals mormel’ wordt beschouwd en wordt gedumpt bij een opvangcentrum. Dit is natuurlijk een kwalijke zaak!
Ook bij het feit dat een papegaai een respectabele leeftijd kan bereiken, wordt nauwelijks stilgestaan.
Je neemt eigenlijk een ‘kind’ in huis dat jou kan overleven.

Voor alle papegaaien en parkieten geldt dat ze veel aandacht nodig hebben; vooral als ze zonder soortgenoot worden gehouden.
Iedereen die een kooivogel koopt, zou eigenlijk eerst een cursus moeten hebben gevolgd zodat men zich (naar we hopen) vogelliefhebber met kennis van zaken m.b.t. huisvesting, voeding, verzorging en opvoeding van zijn of haar vogel kan noemen.

Het herkennen van ziektesymptomen is ook belangrijk zodat er in voorkomende gevallen op tijd een in vogelgeneeskunde gespecialiseerde dierenarts kan worden geconsulteerd.
Elke dag telt voor een zieke vogel en vaak wordt er op allerlei kromsnavel-fora op internet te veel tijd verspild aan het met elkaar bespreken van wat een vogel mogelijk zou kunnen mankeren.
Het risico hiervan is dat men te laat naar een arts zou kunnen gaan waardoor de zieke vogel niet meer is te redden…
Ik ontken hiermee niet dat er op goede fora nuttige informatie wordt verstrekt, maar speelt u alstublieft niet zélf voor ‘dokter’!

Het moge duidelijk zijn dat het houden van één of meerdere kooivogels (medische) kosten met zich zal meebrengen!
Men mag kooi- en volièrevogels NOOIT beschouwen als ‘voorwerpen’!
Het zijn levende wezens met gevoel en hebben recht op de verzorging die ze nodig hebben.
Ze zitten tenslotte opgesloten voor ONS plezier en kunnen niet voor zichzelf zorgen in een kunstmatige leefomgeving, zoals een huiskamer of buitenvolière waarin WIJ hen huisvesten.

Indien u één of meerdere voorbeelden van kooivogelleed kent en hierop de aandacht wilt vestigen, zouden wij het zeer op prijs stellen indien u ons uw verhaal (verhalen) via het contactformulier zou toesturen.
Wij plaatsen dit (deze) dan op de pagina Trieste voorbeelden.
U beslist uiteraard zelf of u uw naam wel of niet onder uw verhaal (verhalen) vermeld wenst te zien.