Home

Geachte bezoeker,

Als u klikt op de foto onderaan deze pagina, krijgt u een ontroerend filmpje te zien over één van mijn grasparkietjes. Het is een korte biografie van zijn veel te korte leventje.

Ik nodig u uit om de aandoenlijke foto’s van de ‘helft van ons logo’; van ons ‘boegbeeld’ te bekijken.
Vooral het laatste stukje van het filmpje is hartverscheurend…
Sjakie leed aan een chronische spijsverteringsstoornis waardoor hij geen zaden kon verteren.
De eerste symptomen van zijn ziekte openbaarden zich in 2006.
Sinds 1 februari 2007 at hij pelletvoeding en hierop heeft hij het erg goed ‘gedaan’.
Zijn symptomen bleven beperkt tot periodieke aanvallen van koliekpijn en de daarmee gepaard gaande angst maar hiermee viel te leven, hoewel zijn geschreeuw van pijn me elke keer door merg en been ging… Hele nachten heb ik met hem opgetrokken maar dat deed ik met liefde.
Hij heeft ondanks zijn ziekte altijd heel veel plezier in zijn leven gehad; hij danste en zong, jubelde en sprong…
Helaas nam zijn ziekte eind juni 2009 een onverwachte wending… Op 28 juni woog hij nog 65 gram maar begon die dag voedsel te weigeren.
Hij at vanaf 29 juni niets meer; alleen nog maar enkele stukjes vogelmuur en Golliwoog.
Hij maakte een hongerige indruk en nam van alles en nog wat in zijn snavel, behalve de voeding die hij nodig had om op gewicht te blijven.
Hij is vanaf 2 juli tot aan zijn dood op 27 juli 2009 behandeld en gedwangvoederd op de Afdeling Vogels en Bijzondere Dieren van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht. Op een gegeven moment is besloten om hem te laten inslapen omdat hij alsmaar bleef afvallen.
Ik kon het arme vogeltje niet langer laten lijden… Ik heb met bloedend hart afscheid van mijn grote kleine vriend genomen…
Ik heb hem ca. 3,5 uur voor zijn dood langdurig geknuffeld en hem laten spelen met een pakje papieren zakdoekjes; zijn favoriete bezigheid.
Ach, het maakte immers toen tóch niets meer uit of hij iets van de plastic verpakking ervan zou binnenkrijgen...
De laatste uren van zijn leven heeft hij het erg naar zijn zin gehad ondanks het feit dat hij de dood al enkele weken met zich meedroeg. Hij was snel moe want hij was zó uitgeput, zo uitgehongerd, zó ‘op’… Ook zijn stemmetje was niets meer vergeleken met zijn luide gejubel van ‘vroeger’…
Toen hij stierf, woog hij nog maar 45 gram . Bij zijn aankomst in de kliniek woog hij nog 55 gram .
Hij heeft altijd al een wisselend gewicht gehad maar was er het best aan toe als hij rond de 63 gram woog.
Omdat we niet weten aan welke ziekte Sjakie is overleden, is er een zgn. 'cosmetische sectie' op hem verricht. We hopen dat het sectierapport voldoende gegevens zal opleveren over de 'geheimzinnige' ziekte waaraan mijn grasparkietje heeft geleden, zodat we in de toekomst wellicht andere vogels kunnen redden.

De LJFAAHW doet haar uiterste best om o.a. wetenschappelijk onderzoek naar (op de mens overdraagbare) vogelziekten te financieren. Steunt u ons ook? Dank u!

Liesbeth de Jong

Film: Tribute to Sjakie Sjaak

Indien u klikt op onderstaande banner, wordt u doorgelinkt naar een internetwinkel waar u allerlei producten voor o.a. vogels kunt vinden.
Door het kopen van één of meerdere van deze producten via onze website, steunt u indirect de LJFAAHW…

zooplus.nl